devrim ve ada

Devrim'in yakın arkadaşlarından biri Ada. Ada Devrim'e, Devrim de Adalar'a gidiyor okul çıkışında. Bu fotoğrafı Adalar'a ilk gidişinde çektim kızımın. Ada'nın kardeşi Poyraz'ı da çok sevdi Devrim.

Deniz, merdivenden düştü ve sağ gözü çok şişti ve morardı. Hepimiz çok üzüldük, çünkü görüntüsü çok üzücüydü. Ama o hiç üzülmedi ve hayatına işte resimdeki gibi mutlu mesut devam etti.

denizden inciler

dit havf! (yan evde havlayan kangala git diyor)
aç!(kapı, tv, portakal, mandalina, elma, çubuk kraker için)
baç!(bak anlamında)
abba ditti!
baba ditti!
gös (göstererek ama parmak gözün içine sokularak, göz)
dis (parmakla dişlere dokunarak, diş)

Devrim'den inciler

I: anne?
D: efendim?
D: allah nerde?
I: bilmiyorum.
D: galiba hepimizin içinde.
I: sen korkuyor musun yoksa seviyor musun onu?
D: seviyorum. o bizi koruyor, ananemin duasını o ettiriyor.
I: öyle galiba kuşum.

Devrim bana o gün allahın korkulacak değil, sevilecek bir varlık olduğunu hatırlattı, kızımın sağduyusuna hayran kaldım, optum o guzel başından onu.

diş

Devrim'in altta, ortadaki ikilinin ona göre sağındaki dişi sallanıyor 2 haftadır. Bakalım ne zamana kısmet.

güzel günler

Hep beraber Gürcistan'dayız. Pirosmani diye ünlü bir ressamlarının heykeli bu da. Deniz'in umru değil, ben çok mutluyum, Soner etrafındaki güzel ve harap binalara hayran, Devrim de adamın şapkası çıkarmının peşinde. Güzeliz, kafamız kıyak: aylaklık güzeldir. Böyle daha çoook güzel günler görsek daha ne isterim! Ayf ablaya bin selam.

ilkler

Devrim 1 yaşında ilk adımlarını attı.
İlk dişi 4 aylıkken, Dicle gördü.
İlk kitabı "İlk Sözlüğüm"dü, kendi seçtiği ilk kitap 3 yaşında "İlginç İnek"ti.
İlk kelimesini hatırlamıyorum, maalesef.
1,5 yaşında bezini istemedi ve bir daha da bez kullanmadı.
4 yaşında bebek yatağından junior kırmızı yatağına geçti.
19 aylıkken meme emmeyi bıraktırdım.

Deniz 15 aylık ilk adımlarını attı.
İlk dişini 6 aylıkken ben gördüm.
İlk kitabı Devrim'den kalan yırtılıp yapıştırılmış "İlk Sözlüğüm" ile "İlginç İnek" oldu. kendisi henüz bir kitap seçmiş değil.
İlk kelimesi ba oldu, ve tamam işte baba!
Halen bez kullanıyor ve onsuz bir hayat düşünemiyor.
Halen ablasının bebek yatağı onda.
Önümüzdeki hafta memeyi bıraktırmayı planlıyorum...ama biliyor musunuz hem istiyorum hem de hüzünleniyorum...Devrim'de de böyle hissetmiştim. Bir insanın özgürleşmesinde hayırla tamamladığı bir safha ve onun hatırasını duygularında hep saklayacaktır desem? Iııh, olmuyor...Ne yapalım? Herkes büyüyor işte.